Vandaag komen Europese buitenlandministers samen om de situatie in het Midden Oosten te bespreken. ActionAid waarschuwt de ministers om niet te spreken van een staakt-het-vuren, want dat is er niet voor Palestijnen in Gaza. Er is enkel de volgende fase in een genocide.
ActionAid roept EU-leiders op om de voortdurende gruweldaden niet meer te verstoppen achter diplomatieke taal. Noem de realiteit zoals die voor Palestijnen gevoeld wordt: de genocide is nog niet voorbij, Israël blijft onbestraft doorgaan.
Ondanks diplomatieke retoriek worden Palestijnen nog steeds vermoord, uitgehongerd en gedwongen ontheemd. Noodhulp wordt opzettelijk geblokkeerd. Mensen die noodgedwongen gevlucht zijn, worden vermoord bij opvangplekken of als ze weer naar huis proberen te gaan. Onder het mom van stabiliseren worden allerlei nieuwe controlemechanismen ingevoerd. Nieuwe plannen worden opgesteld om verder uit te breiden in Palestijns grondgebied. De vernietiging van woningen en infrastructuur in de Gazastrook gaat ondertussen onafgebroken door.
“Sinds [de zogenaamde staakt-het-vuren van] 10 oktober 2025 hebben Israëlische troepen bijna elke dag Palestijnen in Gaza gedood, waaronder minstens 100 kinderen,” vertelt Jamil Sawalmeh, landendirecteur van ActionAid Palestina. “Er is geen overgang naar een nieuwe fase van zogenaamde vrede, er is geen staakt-het-vuren voor Palestijnen. In plaats daarvan zijn we getuige van de voortzetting van genocide, die zich afspeelt onder het mom van diplomatie en wederopbouwbesprekingen. Voor gezinnen die in de kou en het puin slapen, is diplomatie gemeten in maanden een luxe die ze zich niet kunnen veroorloven.”
Ondertussen leven Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever onder constante dreiging van kolonisten geweld, ondersteund door de staat. Huizen, land, bestaansmiddelen en het dagelijks bestaan worden – vaak straffeloos – aangevallen. De Israëlische troepen blijven onwettige acties tegen Palestijnen uitvoeren, waaronder strafmaatregelen zoals het slopen van huizen, bewegingsbeperkingen en de vernietiging van vluchtelingenkampen in het noorden van de Westelijke Jordaanoever. Alleen al deze week werden hele gemeenschappen in het zuiden aangevallen, wat de bewoners dwong om te vluchten voor hun leven. Deze acties vormen structureel geweld, waarmee de versnippering, onteigening en controle in de Westelijke Jordaanoever worden versterkt.
“Terwijl de Europese Unie sancties heeft besproken – en daar vervolgens van is terug gestapt – zetten de Israëlische autoriteiten hun onwettige bezetting van Palestina voort, wat een directe schending van het internationaal recht inhoudt,” zegt Jamil. “Veel EU-lidstaten hebben de Palestijnse soevereiniteit formeel erkend, maar met die erkenning komen ook wettelijke verplichtingen die verder gaan dan veroordeling, en concrete maatregelen vereisen om verdere misdaden te voorkomen. Door alles straffeloos toe te staan, zijn de EU-leiders niet langer neutraal – zij riskeren medeplichtigheid aan de genocide.”
Alle maatregelen die de Israëlische autoriteiten nu nemen, van het belemmeren van hulpverlening tot gedwongen verplaatsing, van biometrische bewaking tot het vernietigen van bestaansmiddelen, hebben hetzelfde doel: het uitwissen van Palestijnse levens. Tegelijkertijd zijn discussies over wederopbouw slechts een nieuwe fase van controle. Wederopbouw zonder gerechtigheid, zonder terugkeer en zonder Palestijnse zeggenschap, terwijl de bezetting en blokkade voortduren, betekent een verankering van de bestaande systemen van onteigening en etnische zuivering.
“Er is geen humanitaire oplossing voor genocide en geen diplomatieke taal die dit kan verhullen,” eindigt Jamil. “EU leiders moeten een keuze maken: het internationaal recht handhaven, of de geschiedenis ingaan als degenen die ervoor hebben gezorgd dat het internationaal recht ten onder is gegaan.”